* HEEP HEEP HOORAAAY! *

My photo
Coretan di kala kebosanan tika melalui jalan hidup yg turun naik. Hey, segalanya niat lillahi ta'ala dan aku masih dalam proses membaiki diri.
Instagram

28.12.12

Keterharuan Yg Menusuk.


Assalamualaikum.

Pada suatu hari yg hening, seluruh keluarga bahagia aku yg tak seberapa besaq jumlah ahlinya pi Mid Valley. Dah lama tak pi sana. Sapa yg suka keadaan serabut dgn manusia? Ramai sgt yg pi sana! Apa yg best sgt aku pun tak faham! *haa ni yg nk marah ni >:/* hehe takdak eh saja ja gurau sikit, takan tak boleh kut? Yg buat aku pikiaq lagi sekali, aku pi sana waktu bekerja tapi ramai org jugak? Semua pakat ponteng kerja ka apa? Takpalah. Ni aku nak habaq mai sikit yg aku jumpa adik PM, Dato' Najib merangkap suami Norjuma *betui ka eja nama dia?* Sekali lagi, adik ja! Bukan Dato' Najib pun. Kecoh? Lantak pi lah aku nak cerita apa pun. Hehe. Putih orgnya! Aku bukan boleh tengok laki-laki putih ni. Haa apa? Apa? Pikiaq bukan-bukanlah tu! Aku tak boleh tengok sebab nanti aku kalut nak jadi putih mcm depa jugak lepaih tu ak pi beli krim pemutih dkt Guardian nak tenyeh sana tenyeh sini dekat muka. Aku pelik jugak sejauh mana keberkesanan krim mcm tuh. Aku pakai takdak berubah apa pun, sama ja! Haha kantoi. Sebenaqnya... Itu bkn cerita yg aku nak habaq dkt hampa. Cmna aku nak mula? Hm.

Bismillahirrahmanirrahim....
*dipendekkan cerita*

Semasa aku pusing-pusing dlm Jusco, azan berkumandang. Memang takdak masjid dlm Jusco tapi kira Alhamdulillah inisiatif pihak Jusco pasang azan dalam kedai depa seru manusia-manusia yg sedaq diri yg depa Islam utk pi solat. Berbekalkan wudhu' yg masih ada, aku pun pi surau dlm Jusco tuh. Aku bukak ja daun pintu surau, aku nampak sederet bakal ahli syurga dok tunggu turn nak solat. Surau sempit! Pikiaq logiklah, kalau hampa masuk tempat yg sunyi sepi mesti org tengok hampa. Kira hampa jadi tumpuan sat. Itu yg jadi dkt aku. Semua pandang aku lepaih tu yg pelik sikit depa senyum dkt aku. Eh? Okay-okay senyum sedekahkan? Takpalah aku pun senyum balik ja dkt depa. Senyum tanpa gula tapi tetap manis. Lepaih tu nak dijadikan cerita, waktu aku tunggu turn ada seorang hamba Allah yg aku sendiri taktau nak teka umur dia. Hahaha. Nak kata tua dari aku, muka comei ja. Nak kata muda dari aku, dia tinggi lagi dari aku. Mcm tak perlu ja aku berteka-teki pasai umur dia. Tapi aku yakin, sama ada dia sebaya aku atau tua setahun ja. Tak jauh. Dia beria-ria ajak aku solat dgn dia. Beria-ria sgt! Mcm kami dah lama kenai ja cara dia. Senyum dia tu Masha-Allah aku rasa senyum paling ikhlas pernah aku dpt, muka paling manis yg pernah aku tengok, teguran paling mesra dari dia, seorang yg asing yg tak pernah aku kenai. So, kami pun solat sama-sama. Aku rasa sweet ja waktu tu :) Aku seolah-olah dpt rasa keikhlasan dia pada aku waktu tu. Aku bkn perasan sendiri. Dia pun seorang perempuan sama mcm aku, buat apa aku perasan sendiri mcm dia lelaki ja. Kalau dia lelaki, tu lain cerita. Sampai skrg aku dok terbayang reaksi dia. Aku yakin dia seorang yg baik. Gaya dia pun dah memancarkan segalanya. Bestnya kalau aku dpt kenai dgn dia. Ya Allah.. :'))

Walaupun aku sedaq aku bukanlah baik sgt tapi alangkah indahnya kalau aku ada kawan yg jauh lebih baik dari aku, yg dpt peringatkan aku pasai benda yg aku terlupa, selain setia dengaq luahan hati aku bila ada masalah. Walaupun aku terpaksa memiliki hanya seorang kawan, biaqlah kawan yg dpt pimpin aku ke syurga sebelum aku jumpa zauj aku nanti.

Aamiin.